خشونت خانوادگی مسئله‌ای خصوصی نیست

در حال تماشای تلویزیون بودم که صدای فریادهای زنی را از یکی از طبقات ساختمان شنیدم. به هم‌خانه‌ای گفتم در را باز کند و رد صدا را بگیرد. صدا قطع شد. دقیقه‌ای بعد صدای زن را دوباره از حیاط شنیدم. سریعا به دم پنجره رفتم.

زن فریاد می‌زد:  «ولم کن کثافت، ولم کن…». مرد او را محکم گرفته بود و سعی داشت از پله‌ها پایین بکشدش.

خطاب به مرد داد زدم: «ولش کن، بهش دست نزن!» مرد رهایش نکرد.

گفتم: «مگه نمی‌شنوی می‌گه بهم دست نزن، ول نکنی پلیس را خبر می‌کنم» گفت:«خانوممه بابا»

انگار که مشکل من این بود که مزاحم خیابانی یا غریبه نباشد. جواب دادم: «هر کسی که می‌خواد باشه بهش دست نزن»

در کمال ناباوری، همان لحظه زن را رها کرد، دستانش را به نشانه تسلیم بالا برد و عذرخواهی کرد. زن هیچ واکنشی به مداخله من نشان نداد. حس کردم از آنچه که کردم راضی بود.

هرگز نمی‌توانم نسبت به مشاجرات همسایه‌ها و غریبه‌ها بی‌تفاوت باشم. نه از سر فضولی، بلکه وظیفه خودم می‌دانم که در حمایت از زنی که مورد خشونت فیزیکی قرار می‌گیرد مداخله کنم. خیال نکنید با سکوت به روابط خصوصی دیگران احترام می‌گذارید. بلکه احتمال دهید زن همسایه در آن لحظه به کمک  و حمایت شما احتیاج داشته باشد. حتی اگر بعلت احساس شرم نسبت به #مداخله شما واکنش نشان دهد. خشونت_خانوادگی مسئله‌ای خصوصی نیست. حتی اگر در خانه همسایه ناشناس رخ بدهد.


?روایت ارسال شده از #تهران به کارزار منع خشونت خانوادگی، https://t.me/pdvcir

?? شما می‎توانید تجربیات خود را به صورت حضوری، یا از طریق ایمیل pdvc.ir@gmail.com  یا ادمین کانال تلگرام کارزار https://t.me/pdvci به دستمان برسانید یا آنها را با هشتگ کارزار منع خشونت خانوادگی در شبکه‌های اجتماعی منتشر کنید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *