از تنهایی می‌ترسم

خیلی وقته با خودم کلنجار می‌رم برای نوشتن. امروز تصمیم گرفتم بنویسم … از زندگیم. اینکه نه در تنگنا بودم و نه همسر معتاد و دزد و لاابالی داشتم….

هردومون تحصیلات عالی و جایگاه مناسب اجتماعی داریم. اما همسرم با محدودیت‌هایی که برای من ایجاد کرده و می‌کنه جهنمی ساخته برام عذاب‌آور…

از اول زندگی این من بودم که کار کردم و تشویقش کردم برای ادامه تحصیل و بعد از اون همه‌ی باااار زندگی و بچه رو به دوش کشیدم تا بدون هیچ دغدغه‌ای بتونه در کار و تحصیلش پیشرفت کنه. و بعد از سال‌ها ایشون یه دکتر موفق… یه مدیر موفق… و یه محقق موفقه و من…

من با تمام محدودیت‌ها تلاش کردم تا در آزمون دکترا شرکت کنم و موفقم شدم. ایشون با بهانه‌های مختلف مانع ادامه‌ی تحصیلم شد در کنار این انواع خشونت‌های کلامی و احساسی به طرفم سرازیره از طرف همسرم…

کتک نخوردم هرگز اما زخم ایجاد شده از تحقیر و تهدید و توبیخ دردناک‌تر و شدیدتر از اونه…. تو خونه‌ی من این قوانین حاکمه: لباس به انتخاب شوهرم. کتابی که باید مطالعه کنم به تایید شوهرم. برنامه‌ی تلویزیون که باید ببینم به تایید شوهرم. دوست و رفت و آمد با همکار و قرار دوستانه و اینا که کلا ممنوع. فقط مجازم در تایم کاری اونم با صلاحدید و انتخاب مکان کارم توسط شوهرم برم سر کار و برگردم خونه. هییییچ رفت و آمد فامیلی و دوستانه‌ای ندارم. حق استفاده از ماهواره، اینترنت و موبایل رو ندارم.

گاهی با خودم فکر می‌کنم چرا موندم؟!!!!! چرا ۲۰ ساله دارم این محدودیت‌ها رو تحمل می‌کنم و هیچی نمی‌گم؟!!!! چرا گذاشتم باهام مثه برده رفتار بشه؟!!! چرا نمی‌رم…. چرا موندم و تحقیر می‌شم

اما جواب همه‌ی سوالام توی یه جمله‌س: ترس از تنهایی… می‌ترسم…. از تنها شدن. از بی بچه‌هام زندگی کردن.

خواستم بهتون بگم هیچ چیزی مثه خشونت و محدودیت روح لطیف یه زن و آزار نمی‌ده.من سالهاست تو یه قفس طلایی اسیرم… همه چیز دارم و هیچ چیز ندارم…

 

روایت رسیده به کانال کارزار منع خشونت خانوادگی


شما می‎توانید تجربیات خود را به صورت حضوری، یا از طریق ایمیل pdvc.ir@gmail.com یا ادمین کانال تلگرام کارزار @pdvci به دستمان برسانید یا این‌که با هشتگ کارزار منع خشونت خانوادگی در شبکه‌های اجتماعی منتشرشان کنید.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *